Blog

Τα δεδομένα δείχνουν ότι η παγκόσμια κρίση παχυσαρκίας έχει κλιμακωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε περισσότεροι από ένας στους τέσσερις ενήλικες να βρίσκονται πλέον στο φάσμα όπου οι γιατροί θα μπορούσαν να εξετάσουν τη χορήγηση σχετικής αγωγής.

Η ανάλυση βασίστηκε σε στοιχεία υγείας άνω των 810.000 ενηλίκων από 99 χώρες, προερχόμενα από μεγάλες εθνικές έρευνες που διεξήχθησαν την περίοδο 2008–2021. Όταν τα αποτελέσματα προσαρμόστηκαν στον παγκόσμιο πληθυσμό, εκτιμήθηκε ότι περίπου 799 εκατ. άνθρωποι πληρούν το κατώφλι θεραπείας.

Ευρώπη και Βόρεια Αμερική στην κορυφή

Τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, όπου πάνω από δύο στους πέντε ενήλικες πληρούν τα κριτήρια—πολύ υψηλότερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο. Αντίστοιχα επίπεδα παρατηρήθηκαν μόνο στα νησιά του Ειρηνικού.

Οι ενήλικες ταξινομήθηκαν ως επιλέξιμοι εφόσον ήταν κλινικά παχύσαρκοι ή σημαντικά υπέρβαροι με συννοσηρότητες, όπως υπέρταση ή διαβήτη. Σε τμήματα της Ασίας εφαρμόστηκαν χαμηλότερα όρια βάρους, καθώς οι σοβαροί κίνδυνοι για την υγεία εμφανίζονται σε χαμηλότερα επίπεδα σωματικού βάρους.

Γυναίκες και μεγαλύτερες ηλικίες επηρεάζονται περισσότερο

Οι γυναίκες βρέθηκαν συχνότερα επιλέξιμες σε σχέση με τους άνδρες, ενώ η επιλεξιμότητα αυξάνεται απότομα με την ηλικία. Σχεδόν τέσσερις στους δέκα στα τέλη της δεκαετίας των 50 και στις αρχές των 60 πληρούσαν τα κριτήρια, έναντι λιγότερων από δύο στους δέκα στις ηλικίες 20–30 ετών.

Τι δείχνουν οι μελέτες για την αποτελεσματικότητα

Οι ενέσιμες θεραπείες δρουν μειώνοντας την όρεξη και αυξάνοντας το αίσθημα κορεσμού, οδηγώντας σε χαμηλότερη πρόσληψη τροφής. Σε κλινικές μελέτες, οι χρήστες συχνά χάνουν 15–20% του σωματικού τους βάρους, επίδοση σαφώς ανώτερη από ό,τι επιτυγχάνεται συνήθως μόνο με δίαιτα.

Ωστόσο, ειδικοί προειδοποιούν ότι για πολλούς ασθενείς η αγωγή ενδέχεται να χρειάζεται μακροχρόνια. Μεγάλη ανασκόπηση—με επικεφαλής ερευνητές του University of Oxford και δημοσιευμένη στο The British Medical Journal—ανέλυσε 37 μελέτες με περισσότερους από 9.300 συμμετέχοντες και έδειξε ότι το βάρος επιστρέφει συνήθως μέσα σε δύο χρόνια μετά τη διακοπή της θεραπείας, συχνά ταχύτερα από ό,τι σε όσους αδυνατίζουν μόνο με δίαιτα και άσκηση.

Κατά μέσο όρο, παρατηρήθηκε επαναπρόσληψη περίπου 0,5 κιλού τον μήνα, με πολλές προβολές να δείχνουν επιστροφή στο αρχικό βάρος μέσα σε 17–20 μήνες. Παράλληλα, τα οφέλη σε σάκχαρο, αρτηριακή πίεση και λιπίδια τείνουν να εξασθενούν μετά τη διακοπή.

Βιολογία και πολιτική υγείας

Η επικεφαλής συγγραφέας της νέας έρευνας για την παγκόσμια παχυσαρκία, δρ Τζένιφερ Μαν-Γκέλερ, από το Mass General Brigham, σημείωσε ότι οι θεραπείες αυτές άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την παχυσαρκία: για δεκαετίες η έμφαση δινόταν αποκλειστικά στη συμπεριφορά, ενώ πλέον αναδεικνύεται ο καθοριστικός ρόλος της βιολογίας.

Ο World Health Organization εξετάζει τρόπους για ευρύτερη πρόσβαση στις θεραπείες, ωστόσο το κόστος και η διαθεσιμότητα παραμένουν σημαντικά εμπόδια. Σε πολλές χώρες, οι ενέσεις διατίθενται μόνο ιδιωτικά και κοστίζουν εκατοντάδες ευρώ τον μήνα. Παρά ταύτα, οι ειδικοί τονίζουν ότι η φαρμακευτική αγωγή δεν αρκεί από μόνη της και πρέπει να συνδυάζεται με ευρύτερες πολιτικές τροφίμων και μακροχρόνια υποστήριξη.

Πηγή: healthpharma.gr