Blog
Blog
ΟΟΣΑ: Χωρίς πολιτική δράση, η γήρανση του πληθυσμού θα φρενάρει την ανάπτυξη

Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής δεν ισοδυναμεί με ποιότητα της υγείας
Από Health Daily Editorial Team
Παρόλο που οι δημογραφικές αλλαγές προκαλούν σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις, οι κατάλληλες πολιτικές σε τομείς όπως η στέγαση, η περιφερειακή ανθεκτικότητα και οι ευκαιρίες εργασίας, μπορεί να επιφέρουν θετικά αποτελέσματα δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΟΣΑ, Mathias Cormann, σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, στο πλαίσιο του 3ου Ετήσιου Συνεδρίου του Κέντρου Κρήτης του ΟΟΣΑ για τη Δυναμική των Πληθυσμών. Έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη ενίσχυσης της τοπικής αυτοδιοίκησης, την παροχή προσβάσιμων τοπικών υπηρεσιών και την ένταξη περισσότερων γυναικών και μεταναστών στην εργασία.
Όπως ανέφερε, μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί κατά 4 χρόνια από το 2000. Ζούμε περισσότερο και είμαστε πιο υγιείς. Παράλληλα, όμως, η γονιμότητα έχει μειωθεί σε 1,4 παιδιά ανά γυναίκα, αρκετά πιο χαμηλά από τα 2,1 παιδιά ανά γυναίκα που θα χρειαζόταν για να διατηρηθεί σταθερός ο πληθυσμός. Στην Ελλάδα, ο αντίστοιχος αριθμός βρίσκεται στο 1,2 παιδιά ανά γυναίκα. Μαζί, αυτά τα στοιχεία επιταχύνουν τη γήρανση του πληθυσμού.
Η γήρανση του πληθυσμού, θα φρενάρει την ετήσια ανάπτυξη από το 1% στο 0,6%
Αυτό θα έχει αντίκτυπο στην ανάπτυξη, εξήγησε. Χωρίς πολιτική δράση, η γήρανση του πληθυσμού, θα φρενάρει την ετήσια ανάπτυξη από το 1% στο 0,6%. Η δημοσιονομική πίεση θα ενταθεί, αφού θα απαιτούνται περισσότεροι πόροι για συντάξεις και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Κατά την τοποθέτησή του ο Καθηγητής Δημόσιας Υγείας και Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο Harvard, Subu Subramanian, εστίασε στη διαφορά μεταξύ της ποσοτικής αύξησης του προσδόκιμου ζωής από την ποιότητα της υγείας κατά τα επιπλέον αυτά χρόνια, επισημαίνοντας τις διευρυνόμενες ηλικιακές ανισότητες.
«Από το 1990, οι χώρες του ΟΟΣΑ κέρδισαν χρόνια ζωής, αλλά το ένα τρίτο εξ αυτών δεν συνοδευόταν από καλή υγεία. Η γήρανση του πληθυσμού έχει δημιουργήσει ανισορροπίες: Ο πλούτος, η πολιτική εκπροσώπηση, οι δημόσιες δαπάνες κλίνουν υπέρ των μεγαλύτερων ηλικιακά ανθρώπων, ενώ οι γενιές ζουν όλο και πιο αποκομμένες η μία από την άλλη. Μια κοινωνία αναπτύσσεται περισσότερο όταν οι μεγαλύτεροι φυτεύουν δέντρα στων οποίων τη σκιά δεν θα κάτσουν ποτέ οι ίδιοι» κατέληξε.
