Blog

Ενόψει της Συνόδου, η EFPIA παρενέβη στο διάλογο με δέσμη δέκα προτάσεων, υποστηρίζοντας ότι η φαρμακευτική βιομηχανία αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την οικονομική ισχύ της Ένωσης. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, χωρίς τη συμβολή του κλάδου το εμπορικό ισοζύγιο της ΕΕ θα μετατρεπόταν από πλεόνασμα 147 δισ. ευρώ σε έλλειμμα 47 δισ. ευρώ. Περαιτέρω αναφέρει ότι ο τομέας επενδύει ετησίως 55 δισ. ευρώ στην Έρευνα και Ανάπτυξη, υποστηρίζει περίπου 2,3 εκατομμύρια θέσεις εργασίας και συνεισφέρει πάνω από 200 δισ. ευρώ στην ευρωπαϊκή οικονομία.

Παράλληλα, η EFPIA επισημαίνει ότι η Ευρώπη έχει απολέσει περίπου το ένα τέταρτο του παγκόσμιου μεριδίου επενδύσεων στον φαρμακευτικό τομέα τα τελευταία είκοσι χρόνια. Την περίοδο 2010–2022 οι δαπάνες Έρευνας και Ανάπτυξης στην ΕΕ αυξήθηκαν με μέσο ετήσιο ρυθμό 4,4%, έναντι 5,5% στις Ηνωμένες Πολιτείες και 20,7% στην Κίνα. Επιπλέον, το μερίδιο της ΕΕ στις παγκόσμιες κλινικές δοκιμές έχει υποδιπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία, γεγονός που, σύμφωνα με την ομοσπονδία, αντιστοιχεί σε περίπου 60.000 λιγότερες συμμετοχές για Ευρωπαίους ασθενείς, ενώ σήμερα μόνο το 50% των φαρμάκων που διατίθενται στην αγορά των ΗΠΑ είναι διαθέσιμα στους ασθενείς στην Ευρώπη.

Η επιχειρηματολογία της EFPIA εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί μετά τη δημοσίευση της έκθεσης του Mario Draghi για το μέλλον της ευρωπαϊκής οικονομίας, η οποία ανέδειξε την ανάγκη ενίσχυσης στρατηγικών κλάδων υψηλής προστιθέμενης αξίας και βελτίωσης του επενδυτικού περιβάλλοντος. Στον φαρμακευτικό τομέα, η EFPIA θεωρεί ότι η υφιστάμενη ρυθμιστική και χρηματοδοτική αρχιτεκτονική δεν επαρκεί ώστε η Ευρώπη να παραμείνει τόπος πρώτης επιλογής για καινοτομία και κλινικές μελέτες.

Η EFPIA υποστηρίζει ότι ορισμένες πρόσφατες ευρωπαϊκές νομοθετικές πρωτοβουλίες που αφορούν τον φαρμακευτικό τομέα διατήρησαν ρυθμιστικές δομές δεκαετιών, χωρίς να αξιοποιηθεί πλήρως η δυνατότητα ενίσχυσης της διεθνούς ανταγωνιστικής θέσης της Ευρώπης και διαμόρφωσης ενός πιο ελκυστικού πλαισίου κινήτρων. Παρά τη ρητορική αναγνώριση της στρατηγικής σημασίας του κλάδου, εκτιμά ότι ουσιαστικές βελτιώσεις στο επενδυτικό και ρυθμιστικό περιβάλλον των βιοεπιστημών δεν έχουν ακόμη υλοποιηθεί, επισημαίνοντας ότι η Ένωση διαθέτει πολλαπλούς μοχλούς πολιτικής, από την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας έως την εμπορική πολιτική, για τη διαμόρφωση ενός πιο ανταγωνιστικού πλαισίου.

Οι δέκα προτάσεις που καταθέτει η EFPIA διαρθρώνονται σε δύο διακριτούς αλλά αλληλένδετους άξονες πολιτικής, οι οποίοι αφορούν αφενός το ευρωπαϊκό επενδυτικό και ρυθμιστικό περιβάλλον και αφετέρου τους εθνικούς μηχανισμούς πρόσβασης, τιμολόγησης και αποζημίωσης των φαρμάκων.

Α. Επενδυτικό και ρυθμιστικό περιβάλλον

• Βελτίωση του πλαισίου πνευματικής ιδιοκτησίας και των κινήτρων για καινοτομία.
• Εκσυγχρονισμός του ευρωπαϊκού ρυθμιστικού πλαισίου και του πλαισίου κλινικών μελετών.
• Διασφάλιση συνοχής μεταξύ υγειονομικής, περιβαλλοντικής και χημικής νομοθεσίας.
• Αύξηση της χρηματοδότησης για την καινοτομία και απλούστευση της πρόσβασης σε αυτήν.
• Εμπορική πολιτική που να στηρίζει βασικούς ανταγωνιστικούς κλάδους της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Β. Μηχανισμοί πρόσβασης και τιμολόγησης

• Επανεκκίνηση του στρατηγικού διαλόγου για τα φάρμακα.
• Αύξηση της εθνικής καθαρής δημόσιας δαπάνης για τη φαρμακευτική καινοτομία.
• Πλήρης ενσωμάτωση όλων των πτυχών της αξίας των καινοτόμων φαρμάκων στις διαδικασίες αξιολόγησης τεχνολογιών υγείας και στους μηχανισμούς τιμολόγησης και αποζημίωσης.
• Σταδιακή κατάργηση εθνικών μέτρων περιορισμού κόστους και εφαρμογή της Οδηγίας Διαφάνειας της ΕΕ.
• Διευκόλυνση των εταιρειών να καθορίζουν ελεύθερα τις τιμές εκκίνησης σε όλες τις ευρωπαϊκές αγορές.

Η Γενική Διευθύντρια της EFPIA, Nathalie Moll, έκανε λόγο για μια στιγμή «τώρα ή ποτέ» για την Ευρώπη, σημειώνοντας ότι «η συμβολή της φαρμακευτικής βιομηχανίας στο εμπορικό ισοζύγιο της ΕΕ είναι καθοριστική και κρίσιμη για το οικονομικό της μέλλον». Παράλληλα υπογράμμισε ότι «η στρατηγική σημασία του κλάδου συχνά υποεκτιμάται» και επισήμανε την ανάγκη διαμόρφωσης ενός περιβάλλοντος που θα διασφαλίζει επενδύσεις και πρόσβαση των ασθενών σε νέες θεραπείες.

Στο σκέλος των μηχανισμών πρόσβασης, η EFPIA επισημαίνει ότι, λόγω της εκτεταμένης εφαρμογής υποχρεωτικών μηχανισμών επιστροφών σε περισσότερα από τα δύο τρίτα των κρατών-μελών, η συμμετοχή της βιομηχανίας στη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη αυξήθηκε από 15% σε 22%, υποστηρίζοντας ότι η τάση αυτή δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμη.

Η συζήτηση αυτή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για χώρες όπως η Ελλάδα, όπου η φαρμακευτική πολιτική βασίζεται σε δημοσιονομικά όρια και μηχανισμούς επιστροφών. Ο ευρωπαϊκός προβληματισμός για την ανταγωνιστικότητα και την αποτίμηση της καινοτομίας αγγίζει άμεσα τις προκλήσεις του συστήματος υγείας στη χώρα μας, το οποίο καλείται να ισορροπήσει μεταξύ δημοσιονομικής σταθερότητας, βιωσιμότητας και έγκαιρης πρόσβασης των ασθενών σε νέες θεραπείες.

Πηγή: thedailyhealth.gr