Επικαιρότητα - Άρθρα

Οι σημαντικότερες εξελίξεις στον κλάδο της υγείας

Οπως αναφέρει, οι υπερβολικά αυξημένες υποχρεωτικές εκπτώσεις και επιστροφές, που για πολλά προϊόντα ξεπερνούν το 50% ή και 60% της τιμής παραγωγού, ενέχουν τον κίνδυνο να αποθαρρύνουν την κυκλοφορία νέων φαρμάκων και να καταστήσουν ακόμη και φάρμακα που κυκλοφορούν σήμερα ως μη βιώσιμα.
 
Ποια είναι η θέση τού PIF και ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις του, σχετικά με τις πρόσφατες εξελίξεις στον χώρο του φαρμάκου, δεδομένου ότι, σύμφωνα με διασταυρωμένες πληροφορίες, τα καινοτόμα φάρμακα που οι ΚΑΚ τους δεν προτίθενται να τα εισαγάγουν στην Ελλάδα είναι τουλάχιστον πέντε;  

«Οι πρόσφατες εξελίξεις στον χώρο του φαρμάκου όχι μόνο καθιστούν την πρόσβαση των ασθενών σε εγκεκριμένες θεραπείες προβληματική και την υγιή επιχειρηματικότητα υπό απειλή, αλλά επίσης επιβεβαιώνουν με τον πλέον απόλυτο τρόπο ότι έχει απολεσθεί το σημείο ισορροπίας. Το 2017 υπήρξε μια χρονιά με πολλαπλές αιφνιδιαστικές αποφάσεις και συνακόλουθες αρνητικές εκπλήξεις όσον αφορά το φάρμακο, αρκετές εκ των οποίων θεσμοθετούνται με αναδρομική ισχύ. Οι υπερβολικά αυξημένες υποχρεωτικές εκπτώσεις και επιστροφές, που για πολλά προϊόντα ξεπερνούν το 50% ή και 60% της τιμής παραγωγού, ενέχουν τον κίνδυνο να αποθαρρύνουν την κυκλοφορία νέων φαρμάκων και να καταστήσουν ακόμη και φάρμακα που κυκλοφορούν σήμερα ως μη βιώσιμα, με συνέπεια τη σταδιακή υποβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης φαρμακευτικής φροντίδας και της υγείας των ασθενών στη χώρα μας.
 
Παράλληλα, η επικείμενη σύσταση για πρώτη φορά στην Ελλάδα ενός Οργανισμού Αξιολόγησης Τεχνολογίας Υγείας είναι επί της αρχής μια θετική εξέλιξη προς μια πιο τεχνοκρατική προσέγγιση στην αξιολόγηση-αποζημίωση των νέων τεχνολογιών στη χώρα και σε αυτό το πλαίσιο η PIF συμμετέχει στη δημόσια διαβούλευση υποβάλλοντας τις παρατηρήσεις και προτάσεις της. Επιπροσθέτως, οι εταιρείες μας χρηματοδοτούν το 1/3 της Φαρμακευτικής Δαπάνης στη χώρα μέσω του μηχανισμού αυτόματων επιστροφών, άρα, είναι προς το συμφέρον όλων να είμαστε συνομιλητές στη συζήτηση για μια ορθολογικότερη χρήση των περιορισμένων πόρων. Ωστόσο, το σχέδιο νόμου που δημοσιεύθηκε δίνει την απόλυτη αρμοδιότητα στον επικεφαλής του υπουργείου Υγείας, τόσο για τον ορισμό των μελών της επιτροπής όσο και για την τελική απόφαση αποζημίωσης, γεγονός που κυρίαρχα θέτει υπό αμφισβήτηση τη βασική αρχή της ανεξαρτησίας που οφείλει να διέπει έναν οργανισμό HTA. Αυτή η εξέλιξη ίσως αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία ενώ παράλληλα επικυρώνει και διατηρεί και τα τωρινά οριζόντια μέτρα των εξωτερικών κριτηρίων και του 25% τέλους εισόδου σε νέα φάρμακα, βάζοντας επιπλέον εμπόδια στην κυκλοφορία νέων σκευασμάτων. Το αποτέλεσμα και το ισοζύγιο είναι αρνητικά, δικαιώνοντας πλήρως το περιεχόμενο και την εκτίμηση της ερώτησής σας».

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, οι εισηγητές του νομοσχεδίου για την επιβολή του τέλους 25% στα καινοτόμα φάρμακα αφενός αναγνωρίζουν ότι η υποβολή αίτησης ένταξης στο καθεστώς αποζημίωσης αποτελεί επιχειρηματική απόφαση,  αφετέρου αναδεικνύουν ότι το 25% αποτελεί βαρύνουσα παράμετρο η οποία δύναται να οδηγήσει σε αποφάσεις για τη μη εισαγωγή καινοτόμων φαρμάκων στη χώρα. Για ποιον λόγο, κατά τη γνώμη σας, το υπουργείο προχώρησε τελικά στην ψήφιση του μέτρου και μάλιστα με αναδρομική ισχύ και κατηγορεί τη φαρμακοβιομηχανία ότι γνώριζε την εξέλιξη αυτή;

«Η καταρχήν ανάλυση και εκτίμησή μας είναι ότι ο λόγος είναι καθαρά λογιστικός και βασίζεται στη λανθασμένη παραδοχή ότι τα νέα φάρμακα είναι υπεύθυνα για την αύξηση του κόστους της φαρμακευτικής φροντίδας. Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι κατ' έτος τα νέα φάρμακα που εισήχθησαν την προηγούμενη τριετία δεν ξεπερνούν το 10%-15% των φαρμακευτικών αγορών του ΕΟΠΥΥ. Η πιθανή εξοικονόμηση μέσω του πρόσθετου έκτακτου τέλους του 25% στα νέα φάρμακα, ως απόλυτο μέγεθος, είναι πάρα πολύ μικρή σχετικά με τον κίνδυνο μη κυκλοφορίας των νέων φαρμάκων. Οι χώρες που καθυστερούν την εισαγωγή νέων φαρμάκων έχουν να επιδείξουν κατά μέσο όρο 5,5 έτη περίπου χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής από την Ελλάδα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα νέα φάρμακα που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα μεταξύ 1995 - 2010 προσέθεσαν κατά μέσο όρο 11 μήνες ζωής στον κάθε Ελληνα.

Παρότι το μέτρο ψηφίστηκε τον Μάιο και προέβλεπε ισχύ προοπτικά, με ειδική συνετή και σαφή αναφορά στην αιτιολογική έκθεση ώστε να καταστεί γνωστή στους ΚΑΚ η ύπαρξη του νέου αυτού τέλους και να ληφθεί υπόψη στις επιχειρηματικές αποφάσεις τους, αιφνιδιαστικά, λίγους μήνες μετά, το υπουργείο άλλαξε γνώμη και με τροποποίηση του νόμου έκανε την εφαρμογή του αναδρομική από 1/1/2017, αιφνιδιάζοντας τους πάντες και προκαλώντας αρνητικές συνέπειες, των οποίων έχουμε πρόσφατη εμπειρία.»
 
Εξορθολογισμός τιμών και αύξηση της διείσδυσης γενοσήμων

Δεδομένου ότι η Ελλάδα βρίσκεται υπό αυστηρή επιτροπεία στα δημοσιονομικά της μεγέθη, έχει να καταθέσει ο PIF κάποια εναλλακτική πρόταση τιμολόγησης και αποζημίωσης, η οποία να έχει κοστολογηθεί με νούμερα και να εξασφαλίζει ότι και οι ασθενείς θα έχουν πρόσβαση στα καινοτόμα και απαραίτητα για τη ζωή τους φάρμακα αλλά και ότι δεν θα εξοκείλει η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη;
Η βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας διεθνώς υποστηρίζεται μέσω της εξοικονόμησης πόρων μετά τη λήξη του διπλώματος ευρεσιτεχνίας παλαιότερων φαρμάκων. Τα συγκεκριμένα φάρμακα υπόκεινται σε σημαντική μείωση τιμών και εκτεταμένο ανταγωνισμό από γενόσημα σκευάσματα, τη στιγμή λήξης του διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Η διαδικασία αυτή προσφέρει εξοικονόμηση και απελευθέρωση πόρων οι οποίοι επενδύονται για τη χρηματοδότηση της καινοτομίας και την εισαγωγή νέων καινοτόμων φαρμάκων.
 
Στην Ελλάδα υπάρχει το παράδοξο, εξαιτίας του καθεστώτος προστασίας τιμών που επικρατούσε, να έχουμε τιμές γενοσήμων κατά πολύ υψηλότερες από την υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτό, σε συνδυασμό με τη χαμηλή διείσδυση σε όγκους, οδηγεί σε υψηλότερες συμμετοχές για τους ασθενείς, υψηλότερη δαπάνη για το Σύστημα Υγείας, μεγαλύτερο clawback για τη φαρμακοβιομηχανία και έλλειψη πόρων για να χρηματοδοτηθεί η καινοτομία.
Θεωρούμε λοιπόν ότι θα πρέπει να αυξηθεί η διείσδυση γενοσήμων σε συνδυασμό με τον αντίστοιχο εξορθολογισμό των τιμών τους προς τα κάτω, σε όρια αποδεκτής αντικειμενικά βιωσιμότητας ώστε να εξασφαλιστεί ο απαραίτητος και ζωτικός χώρος για την καινοτομία.
 
Υπάρχει μελέτη η οποία δείχνει ότι εάν εφαρμοζόταν η ισχύουσα νομοθεσία, χωρίς τις πρόσθετες προστασίες, ώστε αφενός και το σύνολο των off patent προϊόντων που τώρα έχουν τιμολογηθεί υψηλότερα, να τιμολογηθούν στον μέσο όρο των τριών χαμηλότερων χωρών της Ευρώπης, αλλά αφετέρου και όλα τα γενόσημα στο 65% της τιμής αυτών, τότε η συνολική αγορά σε όρους τιμής παραγωγού, θα μειωνόταν κατά 150 εκατ. ευρώ. Σε περίπτωση που όλα τα φαρμακευτικά προϊόντα (on/off patent και γενόσημα) τιμολογούνταν στον μέσο όρο των τριών χαμηλότερων τιμών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η συνολική φαρμακευτική αγορά θα μειωνόταν κατά 278 εκατ. ευρώ, σε όρους τιμών παραγωγού. Ενα τέτοιο μέτρο σε συνδυασμό με την αξιολόγηση της καινοτομίας και παράλληλη εφαρμογή μέτρων ελέγχου της συνταγογράφησης θα μπορούσαν να δώσουν την απαραίτητη ανάσα ώστε οι περιορισμένοι πόροι του συστήματος να αξιοποιηθούν πιο αποδοτικά βελτιώνοντας την πρόσβαση των ασθενών και τις εκβάσεις υγείας.
 
Τέλος, είναι κοινά αποδεκτό από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς του φαρμάκου ότι ο υπάρχον φαρμακευτικός προϋπολογισμός δεν είναι αρκετός για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες της χώρας μας, γεγονός που καθιστά επιτακτικό α) να διευρυνθεί η Δημόσια Φαρμακευτική Δαπάνη και β) συγκεκριμένες δαπάνες, όπως αυτές των ανασφαλίστων ή των εμβολίων, να χρηματοδοτηθούν από άλλα κονδύλια, εκτός του υπάρχοντος πλαισίου του προϋπολογισμού. Το ύψος των πόρων είναι κάτι που συναποφασίζεται με τους θεσμούς. Η διαχείριση όμως των εγκεκριμένων πόρων είναι αυστηρά τοπική ελληνική απόφαση των ιθυνόντων».
 
Πηγή: tovima.gr

Εν μέσω πολιτικών εξελίξεων που δημιουργούν ασάφειες για το τι μέλλει γενέσθαι σε όλους τους τομείς της ελληνικής κοινωνίας, η Υγεία εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπη με τις πιέσεις της δημοσιονομικής προσαρμογής και τα πολλαπλά μέτρα. Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) κ. Πασχάλης Αποστολίδης μιλά στο «Βήμα» για την κρισιμότητα της περιόδου, αλλά και την αναγκαία μέριμνα, η οποία προσπερνά αντιπαραθέσεις και σκοπιμότητες, τοποθετώντας στο επίκεντρο τον έλληνα ασθενή.
 
Καθώς τα θέματα στην Υγεία και ειδικότερα στον τομέα της πολιτικής φαρμάκου εξακολουθούν σε σημαντικό βαθμό να μένουν ανοιχτά, θα ήθελα η πρώτη μου ερώτηση να αφορά τις εξελίξεις. Η κατάσταση ήταν κρίσιμη και τώρα δείχνει ακόμη κρισιμότερη έως και μετέωρη. Ολο αυτό το ασταθές κλίμα πώς επηρεάζει τον χώρο του φαρμάκου;
«Πολύ σωστά σημειώνετε ότι η κατάσταση πλέον είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Ολα αυτά τα δύσκολα χρόνια της κρίσης και παρά τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, οι φαρμακευτικές εταιρείες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διασφάλιση του δικαιώματος των ελλήνων ασθενών να έχουν απρόσκοπτη πρόσβαση στις αναγκαίες για αυτούς θεραπείες. Σήμερα, σε έναν κλειστό και δεδομένο προϋπολογισμό φαρμακευτικής δαπάνης που φτάνει μόλις στο 50% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, ένα στα τέσσερα φάρμακα δίνεται δωρεάν από τις φαρμακευτικές εταιρείες στην κοινότητα μέσω των υποχρεωτικών εκπτώσεων και επιστροφών. Στα νοσοκομεία μάλιστα δίνεται ένα στα τρία φάρμακα δωρεάν. Κάτι που πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους τους Ελληνες είναι πως η συνεισφορά μας στη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη είναι τρεις φορές πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η προσέγγιση της πολιτείας, στην προσπάθειά της για εξορθολογισμό του συστήματος, περιορίζεται σε οριζόντια φοροεξοντωτικά μέτρα αντί δομικών αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα. Επιτρέψτε μου να τονίσω εμφατικά τη λογική των δυσάρεστων εκπλήξεων που μας επιφυλάσσει συνεχώς η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας. Συνεχώς βαλλόμαστε από νομοσχέδια-εγκυκλίους, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία ουσιαστική διαβούλευση, που ζημιώνουν δραματικά την επιχειρηματικότητα. Και εκείνος που είναι περισσότερο εκτεθειμένος από ποτέ είναι ο έλληνας ασθενής - και η δημόσια Υγεία».
 
Για το 2018 η συνολική δημόσια φαρμακευτική δαπάνη παραμένει στα 2,5 δισ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων και της δαπάνης των ανασφάλιστων. Πώς σκοπεύετε να αντιδράσετε;
«Ο ίδιος ο υπουργός Υγείας παραδέχεται πως η φαρμακευτική δαπάνη είναι ανεπαρκής. Εχουμε επανειλημμένα αναδείξει το πρόβλημα και ζητήσει αύξηση της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης. Η γενικευμένη εφαρμογή των υποχρεωτικών εκπτώσεων και επιστροφών (rebates & clawbacks), που έφτασαν στο ποσό του 1 δισ. ευρώ το 2016, αφενός καταδεικνύουν την υποχρηματοδότηση, αφετέρου δημιουργούν ένα δυσχερέστατο πλαίσιο στις επιχειρήσεις, οι οποίες έρχονται αντιμέτωπες με υψηλές ζημιές που, σε συνδυασμό με την έλλειψη ρευστότητας, ειδικά για τις ελληνικές επιχειρήσεις, θα αντιμετωπίσουν ουσιαστικό θέμα επιβίωσης. Τα νέα μέτρα, ειδικά το ενοποιημένο rebate, που σημαίνει επιπλέον επιβάρυνση της φαρμακοβιομηχανίας κατά 140 εκατ. ευρώ, και το τέλος εισόδου 25% στα νέα φάρμακα, δυσχεραίνουν την είσοδο νέων φαρμάκων στην ελληνική αγορά. Η εφαρμογή μάλιστα του τέλους εισόδου 25% τον Σεπτέμβριο με αναδρομική ισχύ από 1/1/2017 αφενός ενισχύει την έλλειψη προβλεψιμότητας για τις επιχειρήσεις, αφετέρου δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο την είσοδο νέων φαρμάκων, με συνέπεια την υγειονομική υποβάθμιση, την αδυναμία κάλυψης κλινικών αναγκών και την αρνητική επίπτωση στις επενδύσεις και την απασχόληση. Η πολιτεία βολεύεται με την εύκολη λύση των περικοπών και δεν προχωράει στην εφαρμογή ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων που θα της εξοικονομούσαν τους πόρους που χρειάζεται. Εμείς τη στήριξη του συστήματος Υγείας και των ασθενών την κάνουμε καθημερινά πράξη και αυτός ο στόχος μάς καθιστά συμμάχους με την πολιτεία. Χρειάζεται όμως και η πολιτεία να μας αντιμετωπίζει συνεργατικά και με συνυπευθυνότητα. Για παράδειγμα, σε όλες τις χώρες της Ευρώπης που έχει εφαρμοστεί αντίστοιχος μηχανισμός επιστροφών (clawback) υπάρχει ένα όριο που ορίζει τη συνυπευθυνότητα του κράτους και της βιομηχανίας. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει όριο, όλη η ευθύνη βαραίνει τη βιομηχανία ή, όπως λέει και η γνωστή ρήση, η πολιτεία κερνάει, αλλά η βιομηχανία πληρώνει».

Τι φταίει και δεν έχει πειστεί τελικά η κυβέρνηση ότι είναι προς το δημοσιονομικό συμφέρον να πάει καλύτερα ο κλάδος της φαρμακοβιομηχανίας, όπως έχετε επανειλημμένα τονίσει, παρουσιάζοντας μάλιστα και στοιχεία για αυτό; Υιοθετείτε την άποψη επιχειρηματικών κύκλων, ότι η επιχειρηματικότητα σήμερα στη χώρα μας όχι μόνο βάλλεται, αλλά σχεδόν «ενοχοποιείται»;
«Πιστεύω ότι, δυστυχώς, η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται, τουλάχιστον σε πρακτικό επίπεδο, πως η βιωσιμότητα του συστήματος φαρμακευτικής περίθαλψης στη χώρα μας εξαρτάται σημαντικά από τη βιωσιμότητα των φαρμακευτικών εταιρειών και τη δυνατότητά τους να παρέχουν φάρμακα στους έλληνες ασθενείς. Δημιουργώντας όμως ένα δυσμενές περιβάλλον για την επιχειρηματικότητα, δεν εξυγιαίνει την κατάσταση, ούτε διευκολύνει την έξοδο από την κρίση. Το να ζητάμε σταθερό, προβλέψιμο και δίκαιο επιχειρηματικό περιβάλλον δεν συνιστά ούτε ιδιοτροπία ούτε παράλογη απαίτηση, είναι όρος επιβίωσης, αλλά και απαραίτητη συνθήκη για την ύπαρξη προόδου. Και όμως, το φάρμακο αποτελεί σημαντικό αναπτυξιακό πυλώνα της χώρας, συμβάλλοντας κατά 3,5% στο ΑΕΠ της και διατηρώντας 26.000 θέσεις εργασίας άμεσα και 86.000 θέσεις εργασίας έμμεσα. Ο κλάδος μας αποτελεί τη δεύτερη εξαγωγική δύναμη της χώρας. Σήμερα στην Ελλάδα λειτουργούν πάνω από 150 φαρμακευτικές εταιρείες με 28 εργοστάσια και έντονη συνεργασία μεταξύ ελληνικών και διεθνών εταιρειών. Ελληνική οικονομία, ασθενείς, επιστημονικό προσωπικό και απασχόληση ωφελούνται ή ζημιώνονται ανάλογα με τις πολιτικές που υιοθετεί η πολιτεία. Στο χέρι της είναι».

«Η πολιτεία καταφεύγει μόνο σε οριζόντια μέτρα»

Τι απαντάτε ως πρόεδρος του ΣΦΕΕ στο επιχείρημα – που μάλιστα διατυπώθηκε πρόσφατα από επίσημα χείλη – ότι η φαρμακοβιομηχανία θα πρέπει να περιορίσει τα έσοδά της προς όφελος του συστήματος Υγείας και των ασθενών;
«Σε όλη την Ευρώπη τα συστήματα Υγείας αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις, όπως γήρανση του πληθυσμού, αύξηση του προσδόκιμου ζωής, αύξηση των χρονίως πασχόντων αλλά και ευάλωτων πληθυσμών, ανασφάλιστων, χαμηλοσυνταξιούχων και προσφύγων. Αυτά είναι ζητήματα που επιβάλλουν αναζήτηση των βέλτιστων λύσεων με σεβασμό στις δημοσιονομικές δυνατότητες, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στη συναντίληψη πως η Υγεία δεν είναι κόστος, αλλά επένδυση ζωής. Στα χρόνια της κρίσης, όμως, συνεχώς βάλλεται το φάρμακο, το οποίο αποτελεί μόνο το 15% των συνολικών δαπανών Υγείας και δεν αγγίζεται το υπόλοιπο 85%. Και δυστυχώς μέχρι τώρα η πολιτεία καταφεύγει μόνο σε οριζόντια μέτρα και μειώσεις τιμών, που δεν αποτελούν πραγματικές μεταρρυθμίσεις, αλλά και έχουν εξαντλήσει τις δυνατότητες εξοικονόμησης πόρων. Και να θυμίσουμε εδώ ότι βασική αρχή τιμολόγησης των φαρμάκων στην Ελλάδα είναι ο μέσος όρος των τριών χαμηλοτέρων στην Ευρωπαϊκή Ενωση, όπως μπορεί να διαπιστώσει οποιοσδήποτε ταξιδεύει στην Ευρώπη.Σε ένα ήδη βεβαρημένο περιβάλλον, όπου το σύστημα τιμολόγησης και οι στρεβλώσεις στην εφαρμογή του δεν ευνοούν την καινοτομία, ούτε την εξοικονόμηση πόρων, όπου η έλλειψη δομικών αλλαγών διαιωνίζει την αναποτελεσματικότητα και η συνεχόμενη φορολόγηση δημιουργεί θέματα βιωσιμότητας για τις εταιρείες του κλάδου, προστίθενται και άλλα φοροεισπρακτικά μέτρα που απειλούν τη βιωσιμότητα των εταιρειών και δυσχεραίνουν ιδιαίτερα την πρόσβαση των ασθενών σε νέες αλλά και υπάρχουσες θεραπείες».
 
Πηγή: tovima.gr

Η Πρώτη Βιομηχανική Επανάσταση βασίστηκε στο νερό και στον ατμό και εκβιομηχάνισε την παραγωγή. Η Δεύτερη Βιομηχανική Επανάσταση βασίστηκε στον ηλεκτρισμό που οδήγησε στη μαζική παραγωγή αγαθών. Η Τρίτη Βιομηχανική Επανάσταση βασίστηκε στην Πληροφορική. Η Τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση, που ήδη βιώνουμε, χτίζει πάνω στις δομές της Τρίτης. Πρόκειται για την ψηφιακή επανάσταση και χαρακτηρίζεται από ένα μείγμα τεχνολογιών που εξελίσσονται ραγδαία, πολύ πιο γρήγορα από κάθε άλλη βιομηχανική επανάσταση του παρελθόντος. Πέρα από την εκθετική εξέλιξη της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, κύρια χαρακτηριστικά της είναι οι σκοποί της και οι τομείς που αυτή επηρεάζει, που επίσης δεν έχουν ιστορικό προηγούμενο καθώς διαταράσσει σχεδόν κάθε βιομηχανικό τομέα σε κάθε χώρα με κάθετες επιπτώσεις στη διακυβέρνηση συστημάτων, τον τρόπο διοίκησης και την ίδια την παραγωγή. Με ολοένα και πιο αυξανόμενους ρυθμούς δισεκατομμύρια άνθρωποι είναι “online” με διάφορους τρόπους. Από κινητό, από υπολογιστή και - όλο και περισσότερο - από το «Ίντερνετ των Πραγμάτων» (Internet of Things).

Είναι προφανές πως αυτές οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις δεν θα αφήσουν ανεπηρέαστο τον τομέα της Υγείας. Κάθε άλλο, οι εξελίξεις αναμένονται καταλυτικές για τους ασθενείς.

Οι κοινωνίες μας γερνάνε και παράλληλα οι χρόνιες ασθένειες γίνονται όλο και περισσότερες, προσθέτοντας επιπλέον κόστη στις οικονομίες των κρατών. Η απάντηση της 4ηςΒιομηχανικής Επανάστασης θα είναι η χρήση της ρομποτικής στη φροντίδα των ηλικιωμένων. Ρομποτικοί βοηθοί με τεχνητή νοημοσύνη θα υπενθυμίζουν την κατάλληλη στιγμή για τη λήψη ενός φαρμάκου και θα μπορούν να παρέχουν απλές καθημερινές βοήθειες που σήμερα επωμίζονται συγγενείς, φίλοι ή επαγγελματίες της φροντίδας. Αυτή η εξέλιξη θα είναι ανυπολόγιστης αξίας για απομακρυσμένες περιοχές με μικρή πρόσβαση στις δομές Υγείας. Η ίδια η τεχνητή νοημοσύνη θα είναι πολύτιμος σύμμαχος μοναχικών ανθρώπων, εκμηδενίζοντας αποστάσεις και γκρεμίζοντας κοινωνικά τείχη.

Η πρόληψη και η διαχείριση της ασθένειας θα ενσωματωθεί στην καθημερινότητα μας. Καθημερινά μικρά «τσεκ απ» και απλή καθημερινή καταγραφή των βασικών μας λειτουργιών όπως πίεση, επίπεδα διαβήτη, χοληστερίνη κτλ θα είναι αυτονόητες λειτουργίες μέσω των συσκευών μας και δεν θα απαιτείται η επίσκεψη σε δομή Υγείας. Συνεπώς, το Internet of Thingsαναμένεται να παίξει καθοριστικό ρόλο στις παραπάνω «καθημερινά τσεκ-απ» ενώ θα συμβάλλει καθοριστικά και στη συμμόρφωση των ασθενών στην πρόληψη, στη διαχείριση της Υγείας τους ή της ασθένειάς τους.

Στο φάρμακο οι εξελίξεις αναμένονται ακόμα πιο εντυπωσιακές. Ήδη ασθένειες που μέχρι πριν λίγα χρόνια οδηγούσαν στον θάνατο, όπως ο HIV και η Ηπατίτιδα C σήμερα αντιμετωπίζονται, δεν απειλούν τη ζωή, ενώ στην περίπτωση της Ηπατίτιδας C, θεραπεύονται πλήρως σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι εξελίξεις στα “genomics”, στη μελέτη δηλαδή των γονιδίων θα οδηγήσουν σε πιο στοχευμένες και εξατομικευμένες θεραπείες. Οι πολίτες θα ξέρουν πώς να προλάβουν την ασθένεια και οι επαγγελματίες Υγείας πως θα την στοχεύσουν καλύτερα.

Όλες οι παραπάνω εξελίξεις δεν θα προκύψουν χωρίς προβλήματα, χωρίς συγκρούσεις, χωρίς ηθικά ζητήματα και διλήμματα. Για παράδειγμα, κάθε βιομηχανική επανάσταση έφερνε μαζί της στρατιές ανέργων, τη δουλειά των οποίων αναλάμβαναν μηχανές. Σε κάθε τέτοια περίοδο ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού έπρεπε να επανεκπαιδευτεί, να προσαρμοστεί και να εξελιχθεί. Και έτσι γινόταν πάντα. Αντίστοιχα, στον τομέα της Υγείας, η μελέτη και πιθανώς η δυνατότητα της παρέμβασης στα γονίδια, θα δημιουργήσει ηθικά ζητήματα και προβλήματα που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν.

Ιστορικά, στο παρελθόν, κάθε βιομηχανική επανάσταση έφερνε γενική άνοδο του βιοτικού επιπέδου αλλά και δημιουργία ανισοτήτων. Είναι ίσως η πρώτη φορά, ενόψει της 4ηςΒιομηχανικής Επανάστασης, που η τόσο ραγδαία άνοδος της τεχνολογίας υπόσχεται τόσο θεαματική άνοδο του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής του παγκόσμιου πληθυσμού αλλά και τόσο ευρεία πρόσβαση του παγκόσμιου πληθυσμού στις παροχές αυτές.

*Η Άντζελα Βερναδάκη είναι Director Market Access & External Relations της βιοφαρμακευτικής εταιρείας AbbVie.

Πηγή: liberal.gr

"Οι κλειστοί προϋπολογισμοί, που μας έχουν επιβληθεί από το Μνημόνιο δεν επαρκούν για να καλύψουν με πληρότητα τις αυξημένες υγειονομικές ανάγκες της κοινωνίας την περίοδο της κρίσης. Παρ΄ όλα αυτά, με σοβαρή και αθόρυβη δουλειά στο υπουργείο και χάρη στο φιλότιμο του ανθρώπινου δυναμικού του ΕΣΥ, καταφέραμε να στηρίξουμε λειτουργικά τις δημόσιες δομές, να προχωρήσουν προσλήψεις μόνιμων και επικουρικών γιατρών καθώς και λοιπού προσωπικού να ενισχυθούν οι προϋπολογισμοί των νοσοκομείων" αναφέρει σε συνέντευξή του στην "Αυγή της Κυριακής", ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός.  

"Ο προϋπολογισμός του 2018, είναι ένας ακόμα προϋπολογισμός δημοσιονομικής προσαρμογής και στενότητας πόρων, χωρίς όμως περαιτέρω δυσμενείς επιπτώσεις στη λειτουργία του Δημόσιου Συστήματος Υγείας", λέει ο κ. Ξανθός και προσθέτει πως η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης στα νοσοκομεία και τις ΥΠΕ, αντισταθμίζεται από την ισοδύναμη αύξηση της μεταβίβασης πόρων του ΕΟΠΥΥ προς το ΕΣΥ και από τα υψηλά ταμειακά διαθέσιμα των νοσοκομείων.  

"Οι πολιτικές επιλογές για την υγεία φαίνονται στα έξοδα, δηλαδή στις παροχές προς τους ασθενείς", αναφέρει ο κ. Ξανθός ενώ τονίζει ότι η "αγοραστική δύναμη" του ΕΣΥ, έχει αυξηθεί σε σχέση με το προηγούμενο μεσοπρόθεσμο 2015-2018 κατά 700 εκατ. ευρώ.  

Ερωτηθείς για τη φαρμακευτική πολιτική ο υπουργός Υγείας τονίζει ότι το ζητούμενο είναι η εγγυημένη πρόσβαση των ασθενών τόσο σε φθηνά και αξιόπιστα φάρμακα όσο και στην φαρμακευτική καινοτομία που τεκμηριωμένα έχει θεραπευτική προστιθέμενη αξία.  

Αναφερόμενος στην συμμαχία των οκτώ χωρών της "Διακήρυξης της Βαλέτας", σημειώνει πως "έχουν γίνει τα βήματα της προετοιμασίας για κοινή διαπραγμάτευση και συμφωνία που θα αφορά νέα φάρμακα που δεν έχουν ακόμα πάρει έγκριση, (ογκολογικά, "ορφανά" βιολογικοί παράγοντες κλπ.)", ενώ προσθέτει ότι "οι ""Κασσάνδρες" περί Grexit στα νέα φάρμακα έχουν διαψευστεί και ο εκβιασμός που επιχειρήθηκε από τη συγκεκριμένη εταιρεία δεν πέρασε". 

Απαντώντας, τέλος, για το τι σημαίνει το τέλος του Μνημονίου για την Υγεία, ο κ. Ξανθός εκτιμά πως "ο σκληρός μηχανισμός της λιτότητας (υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα) θα παραμείνει και μετά το τέλος του Μνημονίου, όμως θα αρθεί η ασφυκτική "επιτροπεία", θα αυξηθούν οι "βαθμοί ελευθερίας" για νομοθέτηση, κάλυψη κενών σε προσωπικό, αναβάθμιση υποδομών και σχεδιασμό της ανάπτυξης του ΕΣΥ, χωρίς τους ελέγχους, τις προσυνενοήσεις και εγκρίσεις δανειστών που, πέραν όλων των άλλων, έχουν και τεράστιο κόστος χρόνου και πολιτικής ενέργειας".

Πηγή: capital.gr

1- Κρεμασμένοι από ένα υπερφορτωμένο κράτος από το οποίο συνέχεια απαιτούμε και μόνιμα καταγγέλουμε, έχουμε συχνά αποδεχθεί τη στασιμότητα και αναπαραγωγή παρωχημένων δομών και λειτουργιών .

Η ανάληψη πρωτοβουλιών αλλά και αποφάσεων περιφερειακής αναδιοργάνωσης με βάση τοπικές επιλογές σε τομείς που επιδέχονται διαβούλευση και αναδιάρθρωση χωρίς επιπλέον κόστος, είναι ένα σημαντικό βήμα χειραφέτησης.

Τομείς όπως η Υγεία και η Παιδεία προσφέρονται για μια τέτοια προσπάθεια και για έναν επιπλέον λόγο: αφορούν όλους, τα ευεργετήματα διαχέονται σε κάθε σπίτι, έχουν άμεσα αποτελέσματα, διαμόρφωνουν κουλτούρα στα νέα παιδιά, ικανοποιούν τους πολίτες.

Στην υγεία, η αποφυγή μετασχηματισμού του παλαιού, οδήγησε σε μια σειρά επιστρώσεις, μια συσσωμάτωση με το κάθε νέο, παράγοντας αδιανόητες δυσλειτουργίες και δαπανηρές επικαλύψεις. Η προσπάθεια συστηματικής αποκέντρωσης με τον Καποδίστρια (ν2539/97) έφερε λίγα χρόνια μετά τις επτά υγειονομικές περιφέρειες και ακολούθως τον Καλλικράτη (ν3852/10) και την λειτουργία των 13 αυτοδιοικητικών περιφερειών από το 2011 ταυτόχρονα με την δημιουργία του ΕΟΠΥΥ.

2- Η μετακίνηση της ευθύνης διακυβέρνησης στην υγεία από το κέντρο στις περιφέρειες, απαιτεί μια προσεκτική ισορροπία ανάμεσα στις αρμοδιότητες, τις εξουσίες και τους πόρους που διαχέονται προς την τοπική κοινωνία.

Η τωρινή περίοδος δίνει τη δυνατότητα ακριβού ελέγχου των οικονομικών ροών μέσω της κλειστής χρηματοδότησης των Νοσοκομείων με τους σφαιρικούς προυπολογισμούς, αλλά και του επιμερισμού δαπανών του ΕΟΠΥΥ. Ταυτόχρονα είναι επαρκώς αποτυπωμένα η νοσηρότητα και οι δείκτες υγείας όπως και οι ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής, στον Υγειονομικό χάρτη.

3- Ένα τέτοιας έκτασης και λογικής εγχείρημα, έχει συντονιστή – «αγοραστή» προφανώς τον εκλεγμένο περιφερειάρχη, γιατί αυτός λογοδοτεί και άρα έχει ένα βασικό κίνητρο προσφοράς καλύτερων υπηρεσιών προς τους πολίτες με ανακατανομή των ούτως ή άλλως διαθέσιμων πόρων. Επίσης είναι σημαντική η εκπροσώπηση των υπόλογων του κράτους σε περιφερειακό επίπεδο, δηλαδή οι ΥΠΕ, αλλά και- καταλυτικά- ο μονοψωνιακός αγοραστής, ο ΕΟΠΥΥ.

Καθοριστικός είναι ο τρόπος συμμετοχής της τοπικής Ιατρικής κοινότητας, η δυνατότητα σύναψης συμβολαίων και ευελιξίας με βάση τις πραγματικές ανάγκες, οι ευκαιρίες για νέες καινοτόμες συμπράξεις των παρόχων. Τέλος η ενεργός παρουσία και ουσιαστική–με ψήφο- συμμετοχή, των χρηστών – πολιτών όχι σαν φορέων επιμέρους αιτημάτων, ομάδων ασθενών και φαρμακευτικών εταιριών αλλά σύνθεσης των αναγκών των δημοτικών και κοινοτικών διαμερισμάτων.

4- Η χρήση κλειστών προυπολογισμών κάνει διακριτή την κατανομή και τον επιμερισμό των διαθέσιμων δαπανών στα νοσοκομεία, την πρωτοβάθμια, το μίγμα χορηγούμενων φαρμάκων αλλά και τη χρήση βιοιατρικής τεχνολογίας σε κάθε περιφέρεια, με βάση τους κεντρικούς, επιτελικούς άξονες και κανόνες του Υπ. Υγείας.

Αλόγιστες σπατάλες, γραφειοκρατία, επικάλυψη, ανοχή και διαφθορά που υποκρύπτονται όταν ο λογαριασμός πηγαίνει στο κεντρικό επίπεδο και στηρίζεται στον παραγοντισμό και στις συντεχνιακές πιέσεις γίνονται έτσι πολύ φανερές.

Η ανάγκη επανασχεδιασμού πολλών υπηρεσιών, συντονισμού και συνέργειας δομών και η σύνδεση με την αποτελεσματικότητα την αποδοτικότητα και την αξιολόγηση τίθενται έτσι σε άμεση δυνατότητα λογοδοσίας και ελέγχου.

Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να αναδυθούν σημαντικές, και τόσο παραμελημένες σήμερα δράσεις που αφορούν στο έλλειμα πρωτοβάθμιας φροντίδας, τις ροές ασθενών χρονίων παθήσεων, την υστέρηση προγραμμάτων για το κάπνισμα, την παχυσαρκία ή τις εξαρτήσεις από ναρκωτικά, αλκοόλ κλπ .

Ο κοινός σχεδιασμός δημοσίου και ιδιωτικού τομέα και η συστηματική αξιοποίηση των ΜΚΟ αλλά και κάθε διαθέσιμης δομης, μπορεί να πολλαπλασιάσει τα οφέλη δημιουργώντας ταυτόχρονα οικονομίες κλίμακας. Ειναι σημαντικό λοιπόν όλα αυτά να στηριχθούν από ρεαλιστικά και υλοποιήσιμα επιχειρησιακά σχέδια που θα αξιοποιούν τις υπάρχουσες σε κάθε χώρο δομές, υπηρεσίες και ανθρώπους.

Πηγή: healthreport.gr

eefam-logo-grey.png

Στοιχεία Επικοινωνίας

Τζαβέλα 42Β, Νέο Ψυχικό
Τ.Κ. 15451, Αθήνα

    

Τηλέφωνο: 210 6753159
Φαξ: 210 6753150
Email: info@eefam.gr

© Copyright 2008 - 2020 Ε.Ε.Φα.Μ.. All Rights Reserved.
Developed by: eGroup Services