Loading...
 
Μάκης Παπαταξιάρχης: Η φαρμακοβιομηχανία πρέπει να κάνει τον απολογισμό της
12/02/2018

Κριτική σε όλους και όλα (αλλά και αυτοκριτική), για την κατάσταση στην υγεία και στο φάρμακο μεσούσης της κρίσης, αλλά και προ κρίσης, άσκησε ο Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του 11ου Συνεδρίου Φαρμακευτικού Management, Διευθύνων Σύμβουλος Janssen Pharmaceutical Companies of Johnson & Johnson Μάκης Παπαταξιάρχης, στην έναρξη του συνεδρίου.

Στο χαιρετισμό που απηύθυνε ο κ. Μάκης Παπαταξιάρχης ως πρόεδρος Οργανωτικής Επιτροπής του 11ου Συνεδρίου Φαρμακευτικού Management, και διευθύνων Σύμβουλος Janssen Pharmaceutical Companies of Johnson & Johnson επισήμανε μεταξύ άλλων ότι "η φαρμακοβιομηχανία πρέπει κυρίως για την εποχή προ κρίσης, να κάνει τον απολογισμό της όσον αφορά το λειτουργικό μοντέλο που εγκατέστησε, την ηθική που υπηρέτησε, την αισθητική και την εικόνα που επιδίωξε και συστηματικά καλλιέργησε, για τις αξίες που υπηρέτησε, για τα μηνύματα που μετέδωσε, για την προοπτική που προσέφερε και για τα αδιέξοδα που οδήγησε...". Τα είπε όλα δηλαδή!

Διαβάστε το σύνολο της ομιλίας του κ. Παπαταξιάρχη:

Το Συνέδριο της Ε.Ε.Φα.Μ. αποτελεί το μαζικότερο Συνέδριο που συνδέεται με το χώρο του φαρμάκου στην Ελλάδα, με πάνω από 1.000 συμμετέχοντες. Αντικατοπτρίζει πλήρως την ιστορία της Ε.Ε.Φα.Μ., που μετρά 27 χρόνια. Η προετοιμασία του Συνεδρίου διήρκησε πάνω από 19 μήνες, με τη συνεισφορά 50-70 ατόμων.

Είναι ιδιαίτερη τιμή για μένα η προεδρία του Συνεδρίου και η συνεισφορά στην προετοιμασία του, που ξεκίνησε σχεδόν με την επάνοδο μου από τις ΗΠΑ. Παρόλο που η δεδομένη χρονική συγκυρία δεν ευνοεί, είναι ιδιαίτερη χαρά να μπορώ να εκφράσω, να απαντήσω και να εκπροσωπήσω τους συναδέλφους του φαρμακευτικού κλάδου, μέσω επίσης του θεσμικού μου ρόλου ως πρόεδρος του PHARMA Innovation Forum και ως πρόεδρος του φαρμακευτικού κλάδου του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου στην Ελλάδα.

Η βιομηχανία και οι εκπρόσωποί της, κατ’αρχήν θα πρέπει να κάνουν τον απολογισμό τους όχι μόνο λόγω της κρίσης, με αφορμή και άλλοθι αυτήν, αλλά κυρίως για την εποχή προ κρίσης, όσον αφορά το λειτουργικό μοντέλο που εγκατέστησε, την ηθική που υπηρέτησε, την αισθητική και την εικόνα που επιδίωξε και συστηματικά καλλιέργησε, για τις αξίες που υπηρέτησε, για τα μηνύματα που μετέδωσε, για την προοπτική που προσέφερε και για τα αδιέξοδα που οδήγησε.
Η βιομηχανία δεν έπεισε ακόμα ότι από μέρος του προβλήματος, μπορεί να είναι και μέρος της λύσης του ή τουλάχιστον στον κεντρικό πυρήνα επίλυσης.

Απαιτείται επομένως:

Υπερπροσπάθεια, καθώς οι υπάρχοντες ρυθμοί δεν είναι αρκετοί, ανανέωση λόγου και σκέψης, αναδόμηση και αναδιάταξη στρατηγικής, ανανέωση φυσιογνωμίας και μετάλλαξη επιχειρηματολογίας.

Θα πρέπει να σταθεί αυτοκριτικά, απέναντι στην ιστορία της και σε μια ελληνική κοινωνία, η οποία την αντιμετωπίζει με καχυποψία, επιφύλαξη, συστολή και αμφισβήτηση.

Είχαμε προνοήσει ένα χρόνο πριν σχετικά με τους πυλώνες του Συνεδρίου: Εμπιστοσύνη, Συνεργασία, Αξία. Τις ημέρες αυτές της αμφισβήτησης, είμαστε πιο προετοιμασμένοι και επίκαιροι παρά ποτέ!

Η Πολιτεία στη θεώρηση της αξιολόγησής της, έχει μόνο δίκιο όταν αναφέρεται στην αλλαγή της συμμετοχής των ασθενών στη θεραπεία, στη φαρμακευτική δαπάνη, στην τιμολόγηση, στην αποζημίωση, στη λειτουργία του συστήματος, στο θεσμικό πλαίσιο, στην ανάγκη διαχρονικότητας, στην ανάγκη επούλωσης πληγών, στην ισορροπία ελαστικού/ανελαστικού, στην αποτίμηση και τελικά στην αξιοπρέπεια. Ωστόσο, στις βελτιώσεις που προσφέρει, δεν προβαίνει κατ’ανάγκη σε μεταρρυθμίσεις.

Παρόλα αυτά, δεν έχει δίκιο όσον αφορά στις μονόδρομες επιλογές, στις επίμονες μακροχρόνια κοστολογικά προσεγγίσεις και στη μη ενεργή ακρόαση των φορέων του φαρμάκου.

Σύμφωνα με τον Υπουργό Υγείας, το 2018 αποτελεί χρονιά ορόσημο, καθώς την Τρίτη 21 Αυγούστου, η χώρα εξέρχεται επισήμως του Μνημονίου.

Απαραίτητα συστατικά για την επόμενη ημέρα αποτελούν η βιωσιμότητα, η απαλλαγή από τη δημοσιονομική επιτροπεία, η οργάνωση της πολιτικής υγείας και κράτους, η εθνική πολιτική και το εθνικό συμβόλαιο για την υγεία, η επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών , η προβλεψιμότητα, η αλλαγή μείγματος πολιτικής και η μετάβαση από μια εποχή ελλείμματος σχεδιασμού και ελέγχων, σε μία εποχή ανάπτυξης, σχεδιασμού και οράματος.

Το πρόταγμα σε κάθε περίπτωση αποτελεί ο Έλληνας ασθενής και ο Έλληνας πολίτης, με πολιτικές πρόληψης, προφύλαξης, αλλά και πολιτικές που διασφαλίζουν την πρόσβαση στις απαραίτητες θεραπείες.

Δε θα πρέπει να εμφανιστούν ξανά φαινόμενα απαξίωσης της Υγείας, των Δομών, των Δράσεων και των Πολιτικών και φαινόμενα τοξικότητας στην επικοινωνία και την ενημέρωση και παράλληλα θα πρέπει πάντα να τονίζεται η διαφορά του επείγοντος από το σημαντικό.
Αιτούμενο είναι η καθολική υγειονομική κάλυψη, μέσα σε ένα σύγχρονο, βιώσιμο και αποτελεσματικό Δημόσιο Σύστημα Υγείας.

Η καινοτομία θα πρέπει να αναγνωριστεί ως αξία, μονόδρομος, δικαίωμα και όχι ζητούμενο. Η επιχειρηματικότητα θα πρέπει να αναγνωρίζεται και να ισορροπεί, χωρίς φαινόμενα ποινικοποίησης της κερδοφορίας.

Το σύστημα θα πρέπει να ηθικοποιηθεί, όχι ως μονοπώλιο κάποιων, αλλά ως πρόταγμα όλων. Η πρόσβαση στην Υγεία/Φάρμακο θα πρέπει να είναι καθολική και να υπάρχει ισορροπία μεταξύ Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, χωρίς διαιρετικές τομές.

Αναμφίβολα, η εξίσωση και σχέση Κοινωνίας-Υγείας-Πολιτικής είναι δύσκολη.

Ωστόσο, στο περιβάλλον αυτό, ο ανθρωπιστικός παράγοντας της φαρμακευτικής βιομηχανίας πρέπει να αναγνωρίζεται, οι στρεβλώσεις, παθογένειες, αντιδεοντολογικές συμπεριφορές να απομονώνονται και το αρνητικό κοινωνικό αποτύπωμα να αποδομείται.

Ο τομέας της Υγείας δεν αποτελεί α-πολιτική υπόθεση και ουδέτερο ζήτημα, παρόλα αυτά το φάρμακο αποτελεί ταυτόχρονα τεχνοκρατικό ζήτημα με: ιδεολογία, αξιακά πρότυπα, κοινωνικές προτεραιότητες, συγκρούσεις, κοινωνικές συμμαχίες, πολιτικές επιλογές, ισορροπίες, ρήξεις, συμβιβασμούς.

Το φάρμακο και η καινοτομία σίγουρα φέρουν θετικό πρόσημο, σε όρους παραγωγικότητας, οικονομικές ευμάρειας, επενδύσεων, ανάπτυξης, ανάκαμψης, ελπίδας και οράματος (86.000 εργαζόμενοι άμεσα και έμμεσα, 3,5% του ΑΕΠ).

Ο προτεινόμενος δεκάλογος για τη φαρμακευτική πολιτική βασίζεται στα παρακάτω βήματα:
Επικεντρωνόμαστε στα σημαντικά

Σχεδιάζουμε μαζί προσεκτικά: βιωσιμότητα, πρόσβαση, οικονομική προσιτότητα

Θέτουμε ρεαλιστικούς στόχους
Αλληλεπιδρούμε με ακεραιότητα
Απλοποιούμε
Αναζητούμε λύσεις με θετική προσέγγιση και διάθεση
Οικοδομούμε συμμαχίες, όπου αυτό είναι εφικτό
Κατανοούμε και σεβόμαστε όλους τους φορείς
Εκτελούμε με πειθαρχία ότι αποφασίσαμε
Χρησιμοποιούμε την τεχνογνωσία που αντλούμε από τη Διεθνή πρακτική
Όλα τα παραπάνω, δε μπορούν να πραγματοποιηθούν χωρίς τους φορείς κλινικής έρευνας και ανάπτυξης, τη φαρμακευτική βιομηχανία και τους επαγγελματίες του χώρου.

Το Συνέδριο αυτό θα σας δώσει τις απαντήσεις που δικαιούστε και σίγουρα αξίζει της προσοχής σας. Είμαστε ευγνώμονες για την παρουσία σας!

Σας ευχαριστώ πολύ!

Πηγή: iatropedia.gr

Newsletter
Μείνετε Ενημερωμένοι